علل مقاومت در برابر پذیرش امام عصر(ع) 3
از علل ديگري كه موجب ميشود مؤمناني كه به حضرت اعتقاد دارند، پس از عصر ظهور، حضرت را قبول نكنند بلكه در برابر او بايستند، راحتطلبي و عافيتگرايي است كه متأسفانه انسانها به آن عادت داشته و معمولاً چنيناند. در علائم مقارن ظهور آمد كه خروج حضرت در كشاكش جنگي بزرگ و خونريزي شديد و قتالي عظيم و فتنههاي بسيار و ناامنيهاي فوقالعاده و مرضهاي ناگوار و بلاياي بيشماري است كه در تمامي جهان وجود داشته و مركز آن در خاورميانه است. در اين ميان، حضرت كه ظهور ميفرمايند، خود نيز در صفي مستقل با ياران صديقشان در برابر مخالفان، معاندان و منافقان ميايستند و با آنها به قتال ميپردازند. واضح است كه در چنين شرايطي، مشكلات، مصائب و سختيهاي فراوان متوجه حضرت و اصحاب او شده و شدايد مضاعف خواهد گشت. روايات ذيل اين سختيها را با بيان گوناگون گزارش كردهاند. 1. ابوبصير از امام صادق(ع) نقل كرده كه فرمود: اين چه شتابي است كه مردم در خصوص قيام حضرت قائم ميكنند! پس به خدا سوگند كه لباس او نيست مگر كلفت و ضخيم و خوراكش نيست مگر درشت و نيست او مگر [با] شمشير و مرگ زير ساية شمشير».
و این است صیحه آسمانی: