فرازهایی ازدعای عرفه

مطالب این نوشتار، برگرفته از اثری است تحت عنوان: «شرح گزیده ای از دعای عرفه» از عارف نامور، حضرت آیت اللّه جوادی آملی، که اکنون مراحل تحقیق را، جهت تکمیل و انتشار، طی می کند تا به فضل الهی از سوی مؤسسه تحقیقاتی اِسراء منتشر شود و تشنگان معارف زلال اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام را سیراب نماید.

امید آن که توفیق شرح و تبیین فرازهای باقیمانده این دعای شریف نصیب استاد محترم گردد.

بدیهی است احاطه استاد محترم به تفسیر قرآن کریم و مبانی حکمتی و عرفانی، این شرح را امتیاز خاصی بخشیده و درک مضامین بلند کلمات امام حسین علیه السلام را در پیشگاه با عظمت الهی، که بدون آشنایی با مبانی یاد شده امکان پذیر نیست، بر علاقمندان مقدور ساخته است.

اکنون چکیده ای از چند فراز این شرح:

چند نکته مقدماتی

دعای عرفه سالار شهیدان حضرت ابا عبداللّه الحسین علیه السلام یکی از دعاهای مأثوری است که از مضامین بلند و معارف عمیق برخوردار است. شرح تفصیلیِ همه فقره های آن، به چندین جلد کتاب نیازمند است.

قبل از شرح دعا، در این اثر، نکاتی به عنوان مقدمه مورد توجه قرار گرفته، از آن جمله:

دعا، عبادت و مراتب آن ها، طولانی بودن درجات، شیوه ای نو در تفسیر متون وحیانی، ائمه علیهم السلام مرجع تفسیر معارف، ویژگی ها و آثار موجودات زمانی و مکانی، تعلّق مشهود به زمان و مکان، اهمیت عرفه در امت های گذشته، فضیلت عرفات، مأذون بودن انسان کامل برای دعا، گوناگونی معارف دعای عرفه و انتساب بخش پایانی دعای عرفه به امام حسین علیه السلام .

ادامه نوشته

آشنایی با دعای ابوحمزه ثمالی

از دعاهای شورانگیز ماه عزیز رمضان، دعای ابوحمزه ثمالی است. اهل دعا و انس با خدا، با این دعا آشنایی دیرینه دارند. این دعا - که از اشک شوق، طراوت و از سوزِ آه، حرارت و از عطر مناجات، نکهت گرفته است - از قلب آسمانی و ملکوتی سرحلقه دلدادگان و زینت عابدان، امام سجاد(ع) سرچشمه گرفته و بر زبان پاک و حق گویش جاری گشته است.
 ابوحمزه ثمالی، از یاران نزدیک آن حضرت، این دعا را از آن امام همام نقل کرده و به همین جهت، دعا به نام وی شهرت یافته است. وی می‏گوید:حضرت زین العابدین(ع) در ماه مبارک رمضان، بیشتر شب در حال نماز بود و چون سحرگاهان فرا می‏رسید، این دعا را می‏خواند. این دعا از نعمت‏های بزرگ الهی و از گنج‏های نهفته و پنهان ربوبی و فوران عشق و محبت و بیانگر اوج بندگی و خاکساری است. اگر این دعا و صدها دعای نظیر آن نبود، نمی‏دانستیم در خلوت انس با پروردگار، چگونه و با چه کلماتی با او سخن بگوییم و از آن کریم بنده‏نواز، چه درخواست کنیم و رسم و ادب بندگی را چگونه به جای آوریم؟

 این دعا دارای چند بخش است:
 بخش نخست. مشتمل بر حمد و سپاس و ثنای خداوند و معرفی آن یکتای بی‏همتا و بیانگر باز بودن و نزدیک بودن راه قرب به او است است. روح خود را با بیان چند فراز از آن مصّفا می‏سازیم:

ادامه نوشته

خدایا!

خدایا، من عشق به تو را هم از تو می خواهم وعشق به عاشقان ترا وعشق رابه هر كاری كه مرا به تو نزدیك كند

خدایا ...
خدایا، مرا راهی ده كه فقط به در خانه ی تو توانم آمد .
دستی ، كه فقط در خانه تو توانم كوفت .
خدایا، من را چشمی ده كه فقط گریان تو باشد وسینه ای كه فقط سوزان تو .
به من نگاهی ده كه جز رو ی تو نتوانم دید.
وگوشی كه جز صدای تو نتواند شنید
خودت را معشوق ترین من قرار ده . مرا عاشق ترین خویش .
خدایا، چشم جویبارعشق مرا به تماشای دریایت روشنی ده ،
مبادا دل من اسیر كوی دیگری شود و پیشانی محبت من بر خاك دیگری بساید .
خدایا مرغ دلم كه در دام توست، مبادا كه یاد آشیان دیگری كند .
خدایا...
همزمان بارشد گیاه محبتت در باغچه ی دلم هر چه هرزه گیاه هست از ریشه بخشكان .
خدایا...
نكند كه روی از من بتابی ونشود كه نگاه حیران مرامنتظر بگذاری
ای پاسخ دهنده و ای اجابت كننده
ای گل بخش دیگران از گل گلستان تو ای باغبان باغ رحمت ، ای عزیز و مهربانم ، ای خدای بی همتای من .