دلم برای صدای قرآن اهل ایمان تنگ است

راهکاری برای قرآنی شدن برای آنان که دوست دارند قرآن را در آغوش بگیرند

به قلم: حجت الله حاجی کاظم

دوران نوجوانی، بارها درباره‌ی نفوذ الفاظ و آهنگ قرآن کریم شنیده بودم. معلمی داشتیم که هرگاه قرآن می‌خواند، جوانه‌ی شیفتگی در دل‌های ما می‌کاشت.

چقدر بر جانم نشست آن داستان ملاقات با امام عصر (عجل الله فرجه) که به این شعر ختم می‌شد:


چه خوش است صوت قرآن ز تو دلربا شنیدن                           به رخت نظاره کردن، سخن خدا شنیدن


اما امروز دیدم که چگونه زیبا خوانی و زیبا شنوی، تنها در فضای تنگ کسب مقام و رتبه آوردن در مسابقاتی محدود معنا یافته است.

اهمیت زیبا خوانی الفاظ قرآن را نادیده گرفتیم. فراموش کردیم که عمق نفوذ «واژه‌های خداوند» نیز سرفصلی جداگانه است؛ فراموش کردیم که حزین خواندن قرآن کریم نیز بخشی از برنامه‌ی سعادت ماست.

بگذار بگویم چگونه می‌توان با شروع از قرائت قرآن کریم، عطر و بوی مفاهیم قرآنی، فضای جامعه را زیباتر کرد.

جریان ترویج حفظ در جامعه‌ی ما با وجود آنکه نامی از قرآن بر سر زبان‌ها انداخت، اما موجب شد نگاهی ناصواب به انس با کتاب حق شکل گیرد. نتیجه‌ی کار این شد که بخش قابل توجهی از نگاه‌ها از «دیگر روش‌های انس همچون قرائت، ترجمه و تفسیر» به سوی حفظ ترتیبی چرخید.