امروزه شاید نتوانید حتی یک دین، جماعت دینی یا فرقه ای را پیدا کنید که در انتظار مجدد دینی و منجی خود نباشند. پیروان همه ی ادیان جهان اعتقاد دارند روزگاری می آید که جهان پر از فساد و انحراف اخلاقی و بحران خواهد شد. مردم جهان در آن زمان به مسافرانی شبیه هستند که در بیابان سوزان، تشنه عدالت و حقیقت هستند و این زمان، خود علامت و نشانه ظهور منجی بزرگ عالم خواهد بود. منجی ای که با قدرت الهی می اید تا بر مادی گری پیروز شود و به دنبال آن، دین حق، پاکی و عدالت را بر زمین بگستراند.
این اعتقاد را می توانیم در تورات و دیگر کتاب های عهد عتیق یهودیان ونیز در انجیل مسیحیان مشاهده کنیم. برهمنیان و پیروان دین بودا ونیز پیروان دین زرتشت در کتاب های مقدس خود ظهور مجدد بزرگ ادیان در آخرالزمان را بشارت می دهند. هر یک از این ادیان تفسیر و نشانه ها و نام های مخصوصی برای منجی خود دارند. مسیحیان و یهودیان او را به نام «مسیح بزرگ» می شناسند و نزد زرتشتیان نام او سوشیانت [1]  است - یعنی سود رساننده - ولی مسلمانان معتقدند او از قبیله ی «بنی هاشم» و از فرزندان پیامبر اسلام (ص) می باشد.
آن چه در این جا باید تأکید شود این است که امام مهدی (عج) محدود به مسلمانان نیست، هر چند از آغوش اسلام می آید و همچنین قیام او مربوط به یک قوم یا ملت خاص نیست، در حالی که می دانیم پیامبران الهی در گذشته به سوی قوم خاصی فرستاده می شدند. او می اید تا با هر نوع تبعیض مبارزه کند: تبعیض نژادی، تبعیض دینی، تبعیض فرقه ای و.....
بنابراین، او مهدی تمام جهان است. او رهایی بخش و منجی همه ی انسان هایی است که به خدای یکتا ایمان دارند. پیروزی او پیروزی نهایی تمام پیامبران الهی وعدالت خواهان زمین می باشد. اواحیا کننده ی دین ابراهیم حنیف (ع)، موسی (ع) و عیسی (ع) است که آنان به نوبه ی خود مبشر ظهور آخرین فرستاده ی الهی، محمد مصطفی (ص) بودند. به تعبیر دیگر، او تمامی ادیان آسمانی را در بهترین پرتو و تحت عنوان واحد اسلام تحقق خواهد بخشید.