آیا از تاویل نماز باخبری؟؟
جابر بن عبدالله انصاری٬رحمه الله علیه روایت کرده است که در خدمت مولا امیر المومنین علی علیه السلام بودم.حضرت کسی را مشاهده کرد که سرگرم نماز است.به وی فرمود : ای مرد آیا از تاویل نماز با خبری ؟
عرضه داشت : مگر نماز به جز آنکه عبادت خداوند است تاویلی دارد ؟
امام فرمود : آری ٬ به خداوندی که محمد (ص) را خلعت پیامبری در پوشانید ٬ سوگند که هیچ امری را به پیامبر خود فرمان نداده است مگر آنکه آن عمل را مشابهی و تنزیلی و تاویلی است که در هر کدام دلالتی است بر عبادت حق متعال.
مرد از تاویل نماز پرسش نمود.
امام (ع) فرمود : اما تاویل تکبیرات هفتگانه که در آغاز هر نماز میگویی آنست که : چون الله اکبر نخستین را بر زبان آوردی ٬ در دل خطور داده و اعتراف کرده ای که خداوند والا تر از آن است که به قیام و قعود توصیف گردد و در تکبیر دوم ٬ خدای را برتر از توصیف به حرکت و سکون دانسته ای و در سومین تکبیر او را از توصیف به جسم بودن و شبیه داشتن و یا آنکه به چیزی مقایسه گردیدن ٬ بالاتر شناخته ای و در چهارمین ٬ از آنکه اعراض بر حق تعالی عارض شود و یا آنکه امراض رنجوریش دهد و در پنجمین ٬ از آنکه جوهر و یا عرض باشد یا آنکه چیزی در او حلول کند و در ششمین ٬ از آنکه حالت زوال و نیستی یا انتقال و دگرگونی که بر موجودات حادث ٬ عارض میشود و بالاخره در تکبیر هفتم ٬ او را از آنکه حواس پنجگانه را در ذات مقدسش راهی باشد ٬ برتر و بالاتر خوانده ای.
پس از آن فرمود :تاویل گردن کشیده ی تو به هنگام رکوع نماز ٬ آنست که به زبان دل میگویی خداوندا به تو ایمان دارم ٬ گر چه گردنم را به تیغ جدا کنند.و تاویل سر برداشتن از رکوع و گفتن ذکر «سمع الله لمن حمده » آنستکه خداوند را سپاس که از عدم به وجودم آورده است و تاویل نخستین سجده آنکه در قلب خود خطور دهی که خداوندا مرا ازین خاک آفریده ای و در سر برداشتن از سجده در دل خود گویی پروردگارا مرا ازین خاک بیرون کشیده ای و در سجده ی دوم گویی مرا درین خاک باز خواهی گردانید و در سر برداشتن از دومین سجده ٬ گویی خداوندا تو مرا دوباره ازین خاک بیرون خواهی کشید.
و اما تاویل آنکه به هنگام نشستن به جانب چپ نشسته و پای راست خود را بر پای چپ قرار میدهی ٬ آنست که در باطن خود میگویی خدایا حق را زنده و باطل را می میرانم.
و تاویل تشهد ٬ همانا تجدید ایمان و اظهار مکرر اعتقاد به اسلام و تسلیم در برابر امر حق متعال و اقرار به بعث پس از مرگ است.
تاویل تحیات ٬عبارت از اذعان به مجد و عظمت پروردگار سبحان و تعظیم و تکریم و تنزیه وجود اقدس اوست ٬ از آنچه ستمکاران گفته اند و ملحدان و کافران درباره ی او توصیف کرده اند.تاویل جمله ی «السلام علیکم و رحمه الله و برکاته» ترحم از سوی خداوند پاک و در حقیقت امان نمازگزار است از آتش دوزخ و عذاب روز واپسین.پس از آن امام (ع) فرمود : هر آنکس که بدین گونه تاویل نماز خویش نداند ٬ عملش ناقص و ناتمام خواهد بود.
و این است صیحه آسمانی: