غایب همیشه حاضر
یعقوب ترین چشم جهان قسمت ما باد.....چون یوسف گمگشته ما یوسف زهراست
 این دعا دارای چند بخش است:
 بخش نخست. مشتمل بر حمد و سپاس و ثنای خداوند و معرفی آن یکتای بی‏همتا و بیانگر باز بودن و نزدیک بودن راه قرب به او است است. روح خود را با بیان چند فراز از آن مصّفا می‏سازیم:
 1-1. «بک عرفتک و انت دللتنی علیک و دعوتنی الیک و لولا انت لم اَدر ما انت» ؛ «خدایا!تو را با خودت شناختم و تو مرا به سوی خود راهنمایی و دعوت کردی و اگر تو نبودی، نمی‏دانستم تو کیستی».
 2-1. «اللهم انی اجد سبل المطالب الیک مشرعة و مناهل الرجاء الیک مترعة و الاستعانة بفضلک لمن امّلک مباحة و ابواب الدعاء الیک للصارخین مفتوحة و اعلم انک للراجی بموضع اجابة و للملهوفین بمرصد اغاثة» ؛ «خداوندا!من راه‏های خواسته‏ها را به سوی تو باز و هموار و چشمه‏های امید به تو را پر آب و یاری جستن به فضل و کرمتت را برای آرزومندان روا و درهای دعا به درگاهت را گشاده می‏یابم. خدایا!می‏دانم تو در جایگاه اجابت امیدواران و فریادرسی پریشان حالان قرار داری».
 3-1. «...و اَنّ الراحل الیک قریب المسافة و انک لاتحتجب عن خلقک الا ان تحجبهم الاعمال دونک» ؛ «خداوندا!می‏دانم که رهروان کعبه دیدارت را راه اندک است و مقصد نزدیک و می‏دانم که میان تو و بندگانت حجابی جز اعمال بد و زشت آنان نیست».
 بخش دوم. بیانگر خوف و رجا و بیم و امید بنده در برابر مولای عظیم و مهربان است. ازیک طرف عظمت و جلال و شکوه بی انتهای خدای متعال، قلب بنده عارف را تسخیر می‏کند و بندبندِ وجودش را به لرزه درمی‏آورد و بی اختیار، نغمه «سبّوح قدّوس» بر زبانش جاری می‏شود و از طرف دیگر، رحمت و کرم بی‏پایان حق، همه وجودش را از امید سرشار می‏سازد و وجودش را از شوق لبریز می‏کند. هنگامی که جرم و عصیان و گستاخی و غفلتش را به یاد می‏آورد، در گرداب ترس از کیفر الهی می‏افتد و زمانی که لطف و کرم و گذشت آن مولای مهربان را مشاهده می‏کند، به ساحل امید و شوق پا می‏گذارد و نور امید در قلبش می‏درخشد:
 1-2. «اذا رایت مولای ذنوبی فزعت و اذا رایت کرمک طمعت فان عفوت فخیر راحم و ان عذّبت فغیر ظالم» ؛ «سرور من!زمانی که گناهانم را می‏بینم در ورطه وحشت فرو می‏افتم و زمانی که لطف و کرمت را می‏بینم، بوستانِ طمع من به گل می‏نشیند، پس اگر ببخشی بهترین رحم‏کننده‏ای و اگر کیفر دهی، بر من ستمی نکرده‏ای».
 2-2. «عظم یا سیدی املی و ساء عملی فاعطنی من عفوک بمقدار املی و لا تواخذنی بأسوء عملی فان کرمک یجلّ عن مجازاة المذنبین و حلمک یکبُر عن مکافات المقصرّین» ؛ «سرور و آقای من!امیدم به تو فراوان و کردارم زشت و ناپسند است. هم‏سنگ آرزویم از من درگذر و مرا با بدترین کردارم کیفر منما، چون لطف و بزرگواری تو بسی برتر از کیفر مجرمان و شکیبایی تو بزرگ‏تر از مجازات اهل تقصیر و خطا است».
 3-2. «الهی و سیدی و عزّتک و جلالک لئن طالبتنی بذنوبی لاطالبنَّک بعفوک و لئن طالبتنی بلؤمی لاطالبنّک بکرمک» ؛ «خدای من!آقای مهربان!به عزّت و فرّ و شکوهت سوگند!اگر از گناهانم بازپرسی، من نیز از عفو و گذشت خواهم پرسید و اگر مرا به پستی و زبونم بازخواست نمایی، تو را به بزرگی و کرمت بازخواست خواهم کرد».
 4-2. «و ما اَنَا یا ربّ و ما خطری هبنی بفضلک و تصدّق علّی بعفوک» ؛ «خدایا!من چیستم و چه ارزشی دارم؟آخر مرا چه اهمیتی است که بخواهی مرا به کیفر اعمالم برسانی؟با فضل بی انتهای خویش بر من ببخش و با عفو و گذشت خود بر این بینوا تصدّق فرما».
 5-2. «و ما قدر اعمالنا فی جنب نعمک و کیف نستکثر اعمالاً نقابل بها کرمک» ؛ «خداوندا!اعمال ناقابل و عبادات بی ارزش ما در برابر نعمت‏های انبوه و بی دریغ تو چه قدر و قیمتی دارد؟و چگونه می‏توانیم اعمال خویش را در برابر کرم بی پایان تو، افزون به شمار آوریم؟».
 بخش سوم. درباره درخواست‏های آن حضرت در مورد خود، پدر و مادر، خانواده، اقوام، اهل ایمان و اسلام است:
 1-3. «اللهم إنی اسئلک صبراً جمیلاً و فرجاً قریباً و قولاً صادقاً و اجراً عظیما» ؛ «خدایا!از تو صبری نیکو و زیبا و گشایشی نزدیک و گفتاری راست و پاداشی بزرگ درخواست می‏کنم».
 2-3. «اسئلک اللهم من خیر ما سئلک منه عبادک الصالحون» ؛ «خدایا!بهترین چیزی که بندگان شایسته‏ات از تو درخواست کرده‏اند، از تو می‏خواهم».
 3-3. «یا خیر من سُئل و اجود من اعطی، اعطنی سؤلی فی نفسی و اهلی و والدیّ و ولدی و اهل حزانتی و اخوانی فیک» ؛ «ای بهترین کسی که خواسته‏ها بر آستان او فرو می‏آید و ای سخاوتمندترین بخشنده!خواسته مرا در مورد خود و خانواده خود و پدر و مادر و فرزندان و یاران دلسوز و برادران ایمانی‏ام، برآورده ساز».
 4-3. «اللهم اغفر للمؤمنین و المؤمنات، الاحیاء منهم و الاموات و تابع بیننا و بینهم بالخیرات، اللهم اغفر لحیّنا و میّتنا و شاهدنا و غائبنا ذکرنا و انثانا صغیرنا و کبیرنا حرّنا و مملوکنا» ؛ «خدایا!زنان و مردان با ایمان، زنده و مرده‏شان را بیامرز و با نیکی‏ها و خوبی ما و آنها را پیوند ده. و خداوندا!زنده و مرده، حاضر و غایب، مرد و زن، بزرگ و کوچک و برده و آزاد ما را مورد بخشایش خود قرار ده».
 5-3. «اللهم صّل علی محمد و آل محمد و اختم لی بخیرٍ واکفنی ما اهمّنی من امر دنیای و آخرتی» ؛ «خداوندا!بر محمد و آل پاکش درود فرست و سرآنجام کارم را خیر و نیک قرار ده و امور مهم دنیا و آخرتم را کفایت فرما».
 6-3. «... و ارزقنی حج بیتک الحرام فی عامی هذا و فی کل عام و زیارة قبر نبیک و الائمة علیهم السلام و لاتخلنی یا رب من تلک المشاهد الشریفة و المواقف الکریمة» ؛ «خدایا!زیارت خانه گران‏قدرت و قبر پاک پیامبرت و امامان والا تبار - که درود و رحمت تو بر آنان باد - را روزی‏ام گردان و مرا از آن جایگاه‏های گرامی و زیارتگاه‏های با شرافت محروم مگردان».
 بخش چهارم. در مورد خواسته‏های بلند و حاجت‏های ارزشمندی است که رسیدن به آنها، نیازمند آمادگی کافی و توجه کامل به خداوند و اشتغال دائم به ذکر و یاد او است و جز برای عده‏ای محدود از اولیای الهی و بندگان خاص خداوند، حاصل نمی‏گردد.
 1-4. «اللهم انی اسئلک ایمانا لا اجل له دون لقائک احینی ما احییتنی علیه و توفّنی اذا توفیتنی علیه و ابعثنی اذا بعثتنی علیه» ؛ «خداوندا!از تو ایمانی می‏خواهم که تا دیدارتو باقی و پایدار باشد. مرا با آن زنده بداری و با آن بمیرانی و با آن برانگیزی».
 2-4. «اللهم إنی اسئلک ان تملأ قلبی حبّا لک و خشیة منک و تصدیقا بکتابک و ایماناً بک و فرقاً منک و شوقا الیک» ؛ «خدایا!از تو ملتمسانه می‏خواهم که قلبم را از محبت و ترس عارفانه از خود پُر کنی. دلم را از ایمان و تصدیق به قرآن و ترس از دوری‏ات آکنده و لبریز سازی».
 3-4. «... و اجعلنی من اوفر عبادک عندک نصیبا فی کل خیر انزلته و تنزله فی شهر رمضان فی لیلة القدر و ما انت منزله فی کل سنة من رحمة تنشرها و عافیة تلبسها و بلیّه تدفعها و حسنات تتقبّلها و سیئات تتجاوز عنها» ؛ «و مرا از بندگانی قرار ده که از هر خیر و نیکی که در شب قدر در گذشته و حال و در هر سال نازل کرده‏ای؛ از رحمتی که می‏گسترانی و عافیتی که می‏پوشانی و بلایی که دور می‏گردانی و اعمال نیکی که می‏پذیری وگناهانی که می‏بخشی، بیشترین بهره و نصیب را در نزد تو دارند».
 سرانجام این دعای نورانی و سرشار از حقایق ربانی و معارف سبحانی، با فرازی که خواست و آرزوی همه پاکان و شیفتگان حضرت ذوالجلال و عصاره و فشرده همه خواسته‏ها و حاجت‏های روحانی و معنوی است و با کمی تفاوت در دعاهای شب بیست و یکم تا آخر ماه مبارک رمضان وارد شده، به پایان می‏رسد.
 از خدای بی‏نیاز و دانای راز و پروردگار ماه با برکت رمضان ملتمسانه می‏خواهیم این فراز از دعا و همه دعا را به حرمت و آبرو و عصمت صاحب آن، حضرت زین‏العابدین(ع)، در حق همه اهل ایمان مستجاب گرداند:
 4-4. «اللهم انی اسئلک ایمانا تباشر به قلبی و یقینا حتی اعلم انه لن یصیبنی إلا ما کتبت لی و رضّنی من العیش بما قسمت لی یا ارحم الراحمین» ؛ «خداوندا!از تو ایمانی می‏خواهم که همدم قلبم باشد و یقینی درخواست می‏کنم که در پرتو آن بدانم هر چه به من می‏رسد بر قلم قضا و خواستِ تو جاری گشته است و مرا از آنچه در زندگی قسمت و روزی‏ام ساخته‏ای، خشنود ساز؛ ای مهربانتر از هر مهربان».
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه نوزدهم مرداد 1390 توسط مهاجر |

آپلود عکس

خرید اینترنتی

فال حافظ

قالب وبلاگ

.: Weblog Themes By Blog Skin :.

آپلود عکس

خرید اینترنتی

فال حافظ

قالب وبلاگ